Offcanvas Info

Assign modules on offcanvas module position to make them visible in the sidebar.

KURSY | TELEFONY | TORTY | ELEKTRO | FINANSE | MODA | KOMÓRKI | AGD | WAKACJE | UBRANIA | BEZPIECZEŃSTWO
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
Do tej pory wszystko wygląda na dość łatwe i zrozumiałe. Oczywiście proces nabywania wiedzy wcale taki łatwy nie jest. Podobnie jak przełamanie bariery lęku przed pozorną irracjonalnością. Niemniej jest to praca do wykonania dla każdej inteligentnej osoby. Im poziom inteligencji wyższy i im więcej włożonego regularnego wysiłku, tym też efekty będą lepsze. Współczesna charakterologia pośród wielu mierzonych cech charakteru człowieka wyróżnia tzw. ambicję intelektualną. Zatrzymajmy się chwilę na tej ważnej cesze. Nie jest ona bezpośrednio związana z samą inteligencją, choć zwykle ludzie bardzo inteligentni mają też bardziej rozwiniętą ambicję intelektualną. Czym jest ta ambicja? Jest wewnętrznym silnym dążeniem do poznania dla samego poznania. Najlepiej oddaje ją stwierdzenie wielkiego matematyka Hilberta: ?Będziemy wiedzieć, musimy wiedzieć!'. Tak właśnie postrzega świat człowiek obdarzony silnie rozwiniętą ambicją intelektualną. Chce wiedzieć jak najwięcej, musi wiedzieć. Dla niego wartością najważniejszą jest wiedza. Jej rozszerzanie. Problemy, których inni unikają, on musi rozwiązać. Można nawet pokusić się, że to dążenie czasami bywa silniejsze od niego samego. Jest niczym nałóg. Ambicja intelektualna u poszczególnych osób występuje z różnym natężeniem. Wielu jest takich, którzy ?wiedzieć nie muszą? i nawet nie chcą. Mogą być dobrymi pracownikami, nigdy nie staną się niczym więcej i nic więcej nie osiągną. Niezbyt rozwinięta inteligencja jest u nich połączona z niską ambicją intelektualną. Wprawdzie sporo jest przypadków płacenia wielkich pensji ludziom miernym, ale to już inna sprawa. Jeśli u osoby z wysoką inteligencją połączy się wysoki poziom ambicji intelektualnej, to zachodzi duże prawdopodobieństwo, że stanie się ona wielkim uczonym lub wynalazcą, a przynajmniej bardzo kreatywnym szefem jakiegoś zespołu. Są też dość nietypowe przypadki. Zawsze ilekroć spotykam takich ludzi w życiu ogarnia mnie zdumienie. To osoby o dużym potencjale intelektualnym i jednocześnie niskim poziomie ambicji intelektualnej. Mogłyby bez trudu nauczyć się ogromu materiału i wykorzystać go w swojej pracy, ale tego nigdy nie zrobią. Po prostu im się nie chce. Prawdziwym nieszczęściem jest połączenie wielkiej ambicji intelektualnej z niskim poziomem samej inteligencji. Takie wypadki zachodzą niezwykle rzadko, ale gdy już mają miejsce są zwykle przyczyną wielkich frustracji. Każdy z opisanych czterech przypadków jest w jakiejś mierze skrajny. Jednak warto zapamiętać, że wysoki poziom ambicji intelektualnej jest rzadziej spotykany niż wysoki poziom inteligencji. Moglibyśmy zapewne wskazać jeszcze inne ważne cechy charakteru, które sprawiają, że ktoś taką czy inną pracę będzie wykonywał lepiej. Zapewne ambicja intelektualna nie jest jedynym faktorem silnie pobudzającym świadomy i podświadomy wysiłek dążący do poznania. Wydaje się jednak, że wraz z wysoką inteligencją stanowi faktor dominujący. Mam też nadzieję, że dobrze wyjaśniłem, co należy rozumieć pod tym pojęciem. Jednak w celu uniknięcia jakichkolwiek nieporozumień, muszę jeszcze doprecyzować. Ambicja intelektualna w żadnym razie nie jest tym, co zwykle rozumie się używając tego terminu w mowie potocznej. Nie jest tożsama z chęcią zdobycia wykształcenia, bowiem chęć ta może mieć bardzo różne podłoże i motywy. Gdy ktoś jest określany jako człowiek z ambicjami intelektualnymi, to zwykle oznacza to, że chce on zdobyć wykształcenie i dobrą pracę. Chce uchodzić za intelektualistę, więc czyta o kilka książek więcej niż inni. Osoba naprawdę ambitna intelektualnie nie chce uchodzić z intelektualistę. Jeśli określenie ?intelektualista? uznamy za pozytywne, a nie pejoratywne, to możemy stwierdzić, że taka osoba po prostu jest intelektualistą. Może być bardzo wykształcona, ale nie musi. Poszukuje wiedzy i nowych rozwiązań nie tylko ze względu na gratyfikacje finansowe czy prestiżowe, lecz dla samej wiedzy. Tak więc ambicja intelektualna niewiele ma wspólnego ze zwykłą ambicją. Jak bardzo język potoczny może płatać nam figle i tworzyć coś co trudno nazwać inaczej jak bełkotem, można zobaczyć na przykładzie fragmentu zdania, które niedawno rzuciło mi się w oczy: ?Ambitny intelektualnie rap?. Nie chcę tu dyskredytować muzyki rap, choć nie darzę jej wielką sympatią. Takie określenie uznałbym za bełkot w odniesieniu do każdego gatunku muzyki. Cóż to bowiem oznacza? W tekście jest mniej wulgaryzmów i zdarzają się poprawne konstrukcje gramatyczne? Poświęciłem ambicji intelektualnej sporo uwagi, ale jest ona silnym zwornikiem w pracy z podświadomością. Jeśli ktoś czyta ten tekst czy inne podobne z nadzieją na znalezienie przydatnych sztuczek ułatwiających pracę, to niestety muszę go rozczarować. Bez ambicji intelektualnej, bez tej chęci poznania za wszelką cenę, bez żyłki odkrywcy, nigdy nie uda się naprawdę efektywnie wykorzystać podświadomości. Ambicja intelektualna najpierw pcha nas w kierunku zdobywania wiedzy, czyli tego co określiliśmy mianem piramidy specjalizacji. Potem zmusza nas do bardzo intensywnej pracy. Wywołuje silne napięcie intelektualne. Czasem nawet fizyczne. To czy jest to cecha wrodzona i czy można ją jakoś rozwinąć pozostaje sprawą otwartą. Na pewno w dużym stopniu jest wrodzoną, a przynajmniej tak sugeruje nam to charakterologia, na którą powołałem się na początku tego artykułu. Bliższe wyjaśnianie tej sprawy musiałoby zanadto rozciągnąć ten wywód, dlatego czas przejść do kolejnych aspektów pracy z podświadomością. cdn. Źródła: J. Hadamard, Psychologia odkryć matematycznych, tłum R. Molski, PWN Warszawa 1964. M. Bos, A. Dijksterhuis, R. Van Baaren, The benefits of ?sleeping on things?. Unconscious thought leads to automatic weighting, Journal of Consumer Psychology.