Interakcje i komunikacja w grupie w aspekcie zarządzania cz. 3

Kolejną cechą jest aktywność (A lub nA). W ocenie aktywności popełnia się często błąd polegający na myleniu rzeczywistej aktywności z pozorną. Aktywność pozorna to gorączkowe działania będące efektem impulsu emocjonalnego. Gdy zanika impuls taka aktywność wygasa. Osoby posiadające wysoki poziom rzeczywistej aktywności nie potrzebują dodatkowych impulsów do działania. Stale są czynne i same wynajdują sobie nowe zajęcia. Zawsze wykonują najpierw prace obowiązkowe, a w wolnych chwilach nadal przejawiają skłonność do działania. Nawet po wyczerpujących zajęciach szybko się regenerują. Osoba nieaktywna także może ciężko pracować, ale zwykle później czuje się bardzo zmęczona i nieustannie odczuwa wewnętrzny opór przed podjęciem nowego działania.

Trzecia cecha to oddźwiekowość (P lub S). Jest to dyspozycja świadomości do szybkiego lub powolnego – dłuższego przechowywania reakcji na doznane bodźce. Przy czym w przypadku szybkich i krótkotrwałych reakcji taką cechę nazywa się prymalnością, a w przypadku wolniejszych reakcji – sekundalnością. Dobrym przykładem ilustrującym będzie sprzeczka. Osoba prymalna zareaguje zazwyczaj bardzo ostro, a następnie szybko zapomni o całej sprawie. Natomiast osoba sekundalna będzie przejawiała o wiele spokojniejsze reakcje, lecz później będzie długo rozważała każde słowo, które padło pod jej adresem. Czasami nawet przez kilka lat!

[ 27/04/2009 ]
1 | 2 | 3 | 4