Był także znanym i cenionym psychologiem. Jego doświadczenia obozowego życia oraz intelektualne fascynacje zaowocowały stworzeniem unikalnego systemu psychologiczno-filozoficznego i opartej na nim terapii.

Frankl połączył ówczesne osiągnięcia psychologów z filozofią egzystencjalną. W czasach, gdy królował freudyzm i we wszystkim doszukiwano się walki dwóch popędów Erosa i Tanatosa (seksu i śmierci), Frankl uznał, że najważniejszą rzeczą motywującą człowieka do działania jest poczucie sensu własnego życia. To właśnie poczucie sensu pozwala uporać się z poczuciem straty i z cierpieniami dotykającymi nas każdego dnia.

W momencie, gdy dotyka nas jakieś nieszczęście lub doświadczamy straty, czujemy się bezradni. Bardzo często z ust człowieka, który przeżył stratę bliskiej osoby, padają słowa, iż jego życie straciło sens. Można też zauważyć narastającą w sposób niepokojący liczbę samobójstw. Wydaje się, że coraz częściej i w odpowiedzi na coraz mniejsze problemy, ludzie decydują się na krok ostateczny – na odebranie sobie życia. To już nie tylko strata bliskiej osoby jest czynnikiem popychającym do samounicestwienia. Coraz częściej jest to utrata pracy lub części mienia. Wydaje się, że jako społeczeństwo coraz gorzej radzimy sobie ze stratą.